Z racji moich telewizyjno-dziennikarskich obowiązków, podczas Otwartych Drzwi Telewizji Wrocław, pokazałem dzieciom telefon komórkowy. Wielkości półtorej dłoni dorosłego mężczyzny z zawadiacko sterczącą antenką.
– Stary ten telefon, prawda ?
– Noooo… – odpowiedziały roztropnie dzieci.
– A ile lat może mieć?
– Noooo…– z pięćdziesiąt!
– Noooo, nie, siedem.
– Naprawdę?! – wykrzyknęły zdumione dzieci.
Tak, moi drodzy. Nie do końca zdajemy sobie sprawę z tego, co z nami wyrabia postęp i jak trudno posegregować dopadające nas wynalazki. Paradoksalnie, podobnie jak w minionym okresie, najczęściej zawodzi System. Posiadacze samochodów coraz częściej doświadczają jego awarii, a nie poszczególnych części mechanicznych. Czy świat aut staje się przez to bardziej przyjazny i bezpieczniejszy? Powiem jak opisane wcześniej dzieci :– Nooooo, nie wiem....
Moja znajoma spowodowała groźny wypadek, choć to nie ona go spowodowała. Nawalił jakiś czujnik w jakiejś pompie i hamulce nie zadziałały. Żeby było śmieszniej, czujnik raz był czujny, a raz nie. Trzeba było nie lada ekspertyz, by zdjąć winę z pani kierowcy oskarżonej o to, że nie zdjęła nogi z gazu.
Proszę mnie źle nie zrozumieć. Ja wiem, że postęp jest nieunikniony, nieuchronny, niepowstrzymany i niezbyt oryginalny. Zawsze istniał i dorzucał Nowe do Starego. Problem w tym, że Obecny System, ten Wielki Komputerowy Sternik, jest przedziwnie jednokierunkowy. To samochodowi ma być dobrze. Kierowca w coraz większym stopniu staje się wciskaczem enteru. Śledzenie wskaźników powoli zaczyna zastępować śledzenie drogi.
Pewien mój kolega, jadący z żoną i koleżanką na alpejskie narty, przez większą część trasy nakazywał milczenie, bo babskie trajkotanie zagłuszało mu miły i przyjazny głos GPS-u!
Komputer pilnuje trakcji, hamulców, wtrysków i wytrysków, pochylenia i prostowania. Sprawdza długości i szerokości geograficzne, informuje o zużyciu, zamknięciu i niezapięciu. Zastanawiam się, kiedy zacznie współpracować ze mną?
Tak, ze mną. Zwykłym przechodniem. Kiedy, zbliżając się do przejścia, zwolni. Kiedy zredukuje obroty w obszarze zabudowanym. Kiedy dojeżdżając do znaku: 40 na godzinę, zwolni do 40 na godzinę? Kiedy powie kierowcy, że: „pijany nie jedzie”.
Inaczej mówiąc: KIEDY SYSTEM OBEJMIE CAŁOŚĆ ZJAWISKA ZWANEGO MOTORYZACJĄ?
Ja wiem, że nawołuję do rządów Wielkiego Brata. Ja wiem, że chcę odebrać kierowcy podmiotowość i wolność, i legendę swobodnego jeźdźca. Swobodnego? Wolne żarty.
Jak się powiedziało A, to kolejne litery komputerowego alfabetu powiedzą się same i nic na to nie poradzimy. Maluczko, a komputer zacznie donosić, gdzie trzeba. I co wy na to?
Nie podoba się pomysł zintegrowanego systemu zbiorowego bezpieczeństwa? Znajdzie się wtedy jakaś szparka do wciskania banknotów, żeby punktów nie odebrano? Wieje grozą, prawda? Mleczko już się wylało. Renault 25, gdzieś w drugiej połowie lat 80. odezwał się ludzkim głosem: – Zaciągnij ręczny hamulec. I co z tego, że kolega odpowiedział błyskotliwie: – Od… się, na biegu zostawiłem! Komputer powtarzał swoje. Z nim, kochany, nie pogadasz, oj, nie.